Nasze kujawsko-pomorskie

Średniowiecze Osoby

Czytaj więcej...
Katedra we Włocławku w poł. XIX w.
Był jednym z najwybitniejszych przedstawicieli możnego kujawskiego rodu Leszczyców herbu Laska. Pochodził z Ostrowa nad Gopłem (pow. Inowrocław). Jego ojcem był sędzia brzeski Maciej, bliski współpracownik Władysława Łokietka. Gerward po raz pierwszy pojawia się w źródłach w 1293 r., występując w otoczeniu biskupa włocławskiego Wisława jako kanonik kruszwicki. W 1298 r. został proboszczem kapituły katedralnej we Włocławku.

Czytaj więcej...

Czytaj więcej...
Pieczęć księcia kujawskiego Kazimierza z poł. XIII w.
Urodził się w 1211 r. Był drugim synem Konrada Mazowieckiego i księżniczki ruskiej Agafii. Dość wcześnie został wprowadzony przez ojca w działalność polityczną. Prawdopodobnie w 1231 r. otrzymał na własność dzielnicę kujawską (bez ziemi dobrzyńskiej). Na swoją siedzibę obrał Inowrocław, który odtąd rozpoczął swój dynamiczny rozwój, spychając w cień Kruszwicę. Po 1235 r. zacieśnił współpracę z księciem śląskim Henrykiem Pobożnym, z którego córką Konstancją zawarł w 1239 r. małżeństwo. Kontakty ze Śląskiem zaowocowały lokacją Inowrocławia na prawie magdeburskim w 1238 r. W tym samym roku Kazimierz zajął Bydgoszcz (należącą wcześniej do księstwa pomorskiego). W 1242 r. zdobył Wyszogród (dziś Fordon). W 1244 r. próbował zdobyć Świecie. Współpracował wtedy aktywnie z krzyżakami. Do ochłodzenia wzajemnych relacji doszło po 1247 r.

Czytaj więcej...

Czytaj więcej...
Błogosławiona Juta z Bielczyn
Juta pochodziła z Turyngii, z rodziny rycerskiej (ur. ok. 1220 r.). Wyszła za mąż za nieznanego nam z imienia rycerza von Sangerhausen. W wieku 20 lat owdowiała (mąż zmarł w drodze do Ziemi Świętej) i samotnie wychowywała dzieci. Po ich usamodzielnieniu, związała się z beginkami. W 1256 roku krewny jej męża Anno von Sangerhausen został wielkim mistrzem krzyżackim i zaprosił Jutę do ziemi chełmińskiej, aby modlitwą i pokutą wspierała dzieło nawracania Prus, Litwy i Jaćwieży. Na jej decyzję wpłynął też fakt, iż biskupem chełmińskim w latach 1245-1263 był znany jej jeszcze z Niemiec dominikanin Heidenryk. Tradycja mówi, iż Juta osiadła w pustelni w Bielczynach (3 km od Chełmży). Miała osobisty kontakt z pierwszym biskupem Heidenrykiem oraz Janem z Łobdowa, którzy byli jej spowiednikami. Całe dnie spędzała w swej pustelni, oddając się surowym umartwieniom i modlitwie.

Czytaj więcej...

Czytaj więcej...
Władysław Łokietek
Urodził się ok. 1260 r. prawdopodobnie w Inowrocławiu, gdzie mieściła się główna rezydencja jego ojca Kazimierza Kujawskiego. Jego matką była trzecia żona Kazimierza, księżniczka opolska Eufrozyna, która po owdowieniu w 1267 r. zajmowała się zarządzaniem ziemią dobrzyńską, łęczycką i Kujawami brzeskimi oraz wychowaniem dorastającego syna. Od 1273 r. Władysław brał już udział w rządach wespół z matką, a od 1275 r. pełnił władzę samodzielnie, rezydując w Brześciu Kujawskim (do 1288 r. reprezentował też swoich dwóch młodszych braci). W 1282 r. przyłączył do swego władztwa kasztelanię kruszwicką i radziejowską.

Czytaj więcej...

Czytaj więcej...
Kazimierz Wielki
Syn Władysława Łokietka i księżniczki wielkopolskiej Jadwigi urodził się 30 czerwca 1310 r. w Kowalu (upamiętniono go tam tablicą pamiątkową w kościele farnym z 1910 r. oraz okazałym pomnikiem odsłoniętym w 2010 r.). Jego pierwszym ważnym zadaniem było objęcie w 1331 r. z polecenia ojca namiestnictwa Kujaw, Wielkopolski i ziemi sieradzkiej, tj. ziem najbardziej narażonych na najazdy krzyżackie. Uczestniczył wraz z ojcem w bitwie pod Płowcami (27 września 1331 r.), ale oddziały którymi dowodził, zostały rozbite, a on sam opuścił w popłochu pobojowisko przekonany o całkowitej klęsce. Bitwa ta wpłynęła na charakterystyczny rys jego polityki: wyznaczanie sobie celów ograniczonych i możliwych do osiągnięcia oraz unikania wojen z silnymi przeciwnikami, trudnych do wygrania.

Czytaj więcej...