Nasze kujawsko-pomorskie

Obszary NATURA 2000

Czytaj więcej...
Mech torfowiec. źródło: Krajeński Park Krajobrazowy
Obszar obejmuje trzy cenne obiekty torfowiskowe na wschodnim kraju Borów Tucholskich. Są to: rozległe torfowisko przejściowe z elementami torfowiska wysokiego przy lesniczówce Krzewiny (użytek ekologiczny) - miejsce wykorzystywane przez prof. Z. Tobolskiego w „GeoTrip Day” jako przykład geologii torfowisk;  jezioro Rumacz i zarastające je torfowisko z borem bagiennym (bór bagienny chroniony w Rezerwacie Przyrody Kuźnica); eutroficzne jezioro Udzierz - rezerwat przyrody. Teren jest w znacznej części chroniony w formie użytku ekologicznego i 2 rezerwatów przyrody.

R.G.

Czytaj więcej...
Dolina Brdy i Stążki. Brda koło Woziwody. fot. A. Hermann
Fragment Tucholskiego Parku Krajobrazowego obejmujący doliny Brdy i Stążki w większości już chronione w rezerwatach przyrody. Obszar stanowi „reprezentatywną próbkę” przyrody zachodniej części Borów Tucholskich.

R.G.

Czytaj więcej...
Zamek Świecie fot. A. Hermann
Świecie nad Wisłą leży pomiędzy Bydgoszczą a Grudziądzem. Zamek krzyżacki pochodzi z XIV wieku, ale w XV w. wszedł w skład Państwa Polskiego. W XX w. przeprowadzono w nim remont. Obecnie jest wynajęty i organizowane są w nim imprezy kulturalne.

R.G.

Obszar obejmuje boczną dolinę uchodzącą do doliny rzeki Noteć. Położony jest ona na kredzie jeziornej zalegającej na głębokości od 20-30 cm. Teren cechuje nieznaczne zróżnicowanie geomorfologiczne. Po osuszeniu większość terenu zajmują użytki zielone - zbiorowiska łąkowe. W rejonie Kocewka ciągnie się pas łęgu. Miejscowości Lisi Kąt, Jeziornica, Studzienki i Wisławica położone są na wydmach. Niezagospodarowane powierzchnie wokół nich porastają miejscami murawy piaskowe i laski sosnowe.

Czytaj więcej...

Obszar obejmuje rozległy kompleks łąk świeżych i wilgotnych. Największe powierzchnie zajmują łąki świeże, znacznie mniejsze łęgi dębowe i marginalne murawy napiaskowe. Poza siedliskami przyrodniczymi występują tu torfowiska niskie porośnięte turzycowiskami i łozowiskami, wraz ze zbiorowiskami "welonowymi". Na wydmach znajdują się siedliska roślinności kserotermicznej opisywanej jeszcze w okresie międzywojennym przez Urbańskiego i Wodziczkę. Obok położone są stawy rybne z bogata awifauną i kompleks łęgów dębowo-jesionowych. Na terenie Łąk Trzęślicowych w Foluszu utworzono Obszar Chronionego Krajobrazu Jezior Żnińskich (9017 ha).

R.G.

Czytaj więcej...
Ostoja Barcińsko-Gąsawska. Jezioro Chomiąskie. fot. A. Hermann
Obszar jest elementem jednego z największych na Pałukach kompleksu leśnego otaczającego rynnę z jeziorami połączonymi rzekami Gąsawką i Notecią. Obejmuje górny bieg rzeki Gąsawki wraz z jej odcinkiem źródliskowym oraz ciąg głęboko wciętych dolin łączących się z doliną Noteci. Stanowi rynnę, której rozszerzenia wypełniają liczne jeziora. Strome zbocza tych dolin zajmują lasy grądowe, a na niewielkich powierzchniach również świetliste dąbrowy.

Czytaj więcej...


Czytaj więcej...
Równina Szubińsko-Łabiszyńska wznoszące się ponad równiną góry Jabłowskie. fot. A. Hermann
Równina Szubińsko-Łabiszyńska obejmuje dno doliny ukształtowanej przez rzekę Noteć. Wypełniają ją organiczne gleby podlegające ochronie - torfy niskie i mursze. Zagospodarowana jest jako układ łąkowy mający swoją kontynuację w postaci kompleksu łąk Nadnoteckiego Obszaru Chronionego Krajobrazu. Łąki te położone są w regionie pozostającym pod znacznym wpływem obszarów silnie zurbanizowanych, z Bydgoszczą na czele. Roślinność łąkowa kształtuje się między innymi na siedliskach łąk trzęślicowych. W runi łąkowej notowane jest występowanie staroduba łąkowego Ostericum palustre. Na niewielkich wyniosłościach rozwijają się grądy, w tym objęty ochroną rezerwatową drzewostan z lipą szerokolistną Tilia platyphyllos.


Czytaj więcej...

Kompleks słonych łąk Szubina położony między Słonawami a Pińskiem opisywany był już w okresie międzywojennym. Stwierdzono wówczas występowanie licznych halofitów, m.in. Aster tripolium, Salicornia herbacea, Spergularia salina, Trifolium fragiferum, Glaux maritima. Teren ten w 1913 roku został przecięty kanałem, wskutek czego obniżeniu uległ poziom wód gruntowych. Na tym terenie nie stwierdzono obecnie najciekawszych spośród wymienionych gatunków.

Czytaj więcej...

Czytaj więcej...
Błota Kłócieńskie. fot. A. Hermann

Obszar obejmuje tzw. Nieckę Kłócieńską leżącą w mezoregionie Kotliny Płockiej ograniczoną od północy przez pola wydmowe, a od południa przez wysoczyznę morenową. Niecka w większości wypełniona jest osadami organicznymi. Teren jest płaski i okresowo podmokły. Znaczna jego część została w przeszłości zmeliorowana i jest użytkowana rolniczo. Jest to obszar dawnych torfowisk niskich zalegających na kredzie jeziornej i odwadniany przez rzekę Kłótnię (Rakutówkę). W centrum obszaru znajduje się unikatowe Jezioro Rakutowskie pochodzenia wytopiskowego.


Czytaj więcej...

Czytaj więcej...
Dolina Osy. fot. A. Hermann
Dolina Osy stanowiąca granicę pomiędzy Pojezierzem Chełmińskim i Pojezierzem Iławskim ma charakter głębokiej, dochodzącej do 40-50 m doliny erozyjnej o szerokości 300-500 metrów. W bezpośrednim otoczeniu ostoi znajdują się obszary wysoczyzn morenowych zbudowane z glin i piasków gliniastych. Są one prawie całkowicie pozbawione lasów. Na dobrych i bardzo dobrych glebach rozwinęło się intensywne rolnictwo towarowe charakteryzujące się już od kilkudziesięciu lat wysoką mechanizacją i chemizacją. Nachylenie zboczy współczesnej doliny Osy przekracza 30o. Są one silnie urozmaicone i porozcinane dolinkami bocznymi.


Czytaj więcej...