Nasze kujawsko-pomorskie

Gostynińsko-Włocławski Park Krajobrazowy. fot. A. Hermann
Gostynińsko-Włocławski Park Krajobrazowy. fot. A. Hermann

Gostynińsko-Włocławski Park Krajobra­zowy (GWPK) został utworzony w 1979 roku na terenie gmin: Włocławek, Kowal i Baruchowo (woj. kujawsko-pomorskie) oraz gmin: Nowy Duninów, Łąck, Gostynin (woj. mazowieckie).

Przestrzeń geomorfologiczną tego obszaru tworzą trzy elementarne jednostki: wysoczyzna lodowcowa, poziomy fluwioglacjalne i doliny rzeczne. W obrębie tych jednostek występuje wiele mniejszych form morfologicznych, m.in. skarpy, kemy, ozy, wydmy, czy zagłębienia bezodpływowe. Pokryte zbiorowiskami leśnymi liczne wydmy są charakterystycznym elementem Gostynińsko-Włocławskiego Parku Krajobra­zowego.

Obszary wodne zajmują łącznie 3,5% powierzchni parku, zaś podstawą sieci hydrologicznej są 43 jeziora. Lasy i bory zajmują ponad 62% powierzchni parku z przewagą borów sosnowych i mieszanych. W dolinach rzek i wokół jezior skupiają się łęgi i olsy. W okolicach Łącka znajduje się kompleks lasów grądowych i dąbrów. Flora parku charakteryzuje się różnorodnością i bogactwem gatunków. Stwierdzo­no tutaj około 800 gatunków roślin naczyniowych. Znamienną cechą flory Gostynińsko-Włocławskiego Parku Krajobrazowego jest udział reliktów glacjalnych i elementów o charakterze podgórskim. Na terenie GWPK stwierdzono występowanie około 180 gatunków ptaków, z czego około 135 gatunków osiąga tu­taj sukces rozrodczy. Do najcenniejszych osobliwości ornitologicznych należy zaliczyć: bociana czarnego, kulika wielkiego, żurawia, bataliona, sieweczkę obrożną, wąsatkę, wodniczkę, bąka, rycyka, biegusa i bielika.

Na terenie parku stwierdzono występowanie 57 gatunków ssaków. Na szczególną uwagę zasługuje rząd owadożernych reprezentowanych, m.in. przez jeża wschodnie­go, ryjówkę aksamitną i malutką oraz rzęsorka rzeczka i rząd nietoperzy w liczbie 11 gatunków. Świat fauny uzupełnia bóbr europejski introdukowany w 1981 roku oraz sokół wędrowny reintrodukowany w 1991 roku. Wyjątkową atrakcją naukową parku jest jezioro Gościąż wpisane na listę przy­rodniczych fenomenów w skali światowej dzięki utrwalonym w formie lamin osadom, które odkładały się w ciągu 12 000 lat w rocznych i wiekowych rytmach akumulacyjnych. Jest to jak dotychczas jedyny stwierdzony w Europie przypadek mikrowarstwowania w ciągu całej historii zbiornika.

GWPK jest ważnym elementem naturalnego korytarza ekologicznego łączącego Kampinoski Park Narodowy z Puszczą Bydgoską i dalej z Borami Tucholskimi. Dodatkowo o atrakcyjności tego terenu decydują wyjątkowe walory krajobrazowe, wartości kulturowe, architektura i liczne zabytki.

R.G.