Nasze kujawsko-pomorskie

Drwęca. fot. W. Bykowski
Drwęca. fot. W. Bykowski
Drwęca, licząca około 207 km rzeka, jest prawobrzeżnym dopływem Wisły. Źródła rzeki znajdują się na terenie województwa warmińsko-mazurskiego u podnóża Wzgórz Dylewskich. Rzeka płynie przez Pojezierze Iławskie, dolinę Drwęcy i Kotlinę Toruńską do Wisły (ujście znajduje się w Złotorii k/Torunia). Dolina rzeki powstała w wyniku odprowadzania wód roztopowych lodowca fazy pomorskiej ostatniego zlodowacenia (ok. 15 tys. lat temu). Początkowo płynie jako mała struga w wąskim, długim na 8 km i głębokim na 20-30 m wąwozie zwanym Czarcim Jarem, przyjmując wiele drobnych dopływów.

Jest najdłuższą rzeką powiatu brodnickiego, który przecina z północy na południe. Drwęca od stuleci była rzeką graniczną. W średniowieczu rozdzielała Ziemię Chełmińską od Dobrzyńskiej. W 1961 r. na całej długości rzeki i niektórych odcinków jej dopływów powołano do życia najdłuższy na terenie kraju ichtiologiczny rezerwat przyrody. Spośród gatunków faunistycznych w rezerwacie „Rzeka Drwęca” na szczególną uwagę zasługuje coraz rzadziej spotykany w Polsce minóg rzeczny oraz głowacz białopłetwy, głowacz pręgopłetwy i troć.

A.U., R.G.