Nasze kujawsko-pomorskie

kanal_bydgoski
Kanał Bydgoski w Występie. fot. A.Hermann
Kanał Bydgoski to sztuczna droga wodna łącząca Brdę z Notecią. Zasilanie kanału odbywa się poprzez cieki i potoki znajdujące się w Bydgoszczy, okolicach i dolinie bydgosko-nakielskiej oraz poprzez kanał prowadzący wody z Noteci. Długość Kanału Bydgoskiego wynosi 24,7 km, z czego do zlewni Odry należy 15,7 km, zaś 9 km do zlewni Wisły. Szerokość kanału wynosi 25 m, a w najwęższych odcinkach spada do 17 m. Różnica poziomów w kanale wynosi 22,5 m. Na kanale znajduje się 6 śluz: Okole, Czyżkówko, Prądy, Osowa Góra, Józefinki oraz Nakło Wschód. Wysokość spadów na śluzach wynosi od 1,81 m do 7,58 m.

Pomiędzy śluzami znajduje się 5 pogród - odcinków o równym poziomie dna. Kanał Bydgoski jest najstarszym śródlądowym kanałem wodnym w Polsce. Jego budowa rozpoczęła się wiosną 1773 roku, a we wrześniu 1774 r. rozpoczął się na nim ruch handlowy. Kanał był wielokrotnie naprawiany, pogłębiany i przebudowywany. Największa jego modernizacja przypadła na lata 1910-1915. W tym czasie przekopano nowy 1600-metrowy odcinek (Nowy Kanał) z dwiema śluzami przez bydgoskie Czyżkówko i Okole, co wiązało się z wyłączeniem z żeglugi obecnego Starego Kanału Bydgoskiego. Największe znaczenie Kanału przypadło na 1883 rok, kiedy pojawiły się statki parowe. W 1897 roku oddano do użytku port i przeładownię. Bydgoszcz stała się w tym czasie silnym ośrodkiem handlowym. Ruch na kanale zmalał po I wojnie światowej, ale jeszcze kilkanaście lat po II wojnie kanał stanowił uczęszczaną drogę wodną. Od lat 60-tych XX wieku rozpoczął się proces upadku kanału. Obecnie zakwalifikowany jest jako droga wodna II klasy, czyli o znaczeniu regionalnym, służąca głównie do przewozów turystycznych. Kanał zachował status międzynarodowej drogi wodnej E-70. Obecnie trwa jego rewitalizacja.

R.G.